Skazani na wykluczenie

Dlaczego powiatowe rady osób niepełnosprawnych nie biorą lub nie chcą brać udziału w przydziale pomocy i w rozwiązywaniu problemów likwidacji barier architektonicznych? Boją się brać na własne barki problemy finansowe? PCPRy dysponują niskimi funduszami na indywidualne potrzeby osób potrzebujących, które są pilne, wręcz niezbędne dla wielu osób niepełnosprawnych.

 

Dotyczy  to chorych na stwardnienie rozsiane. Ta choroba atakuje z dnia na dzień a na pomoc trzeba czekać latami. Osoby te wegetują razem z rodzinami. Wszyscy rozkładają ręce .

 

Bezduszność urzędników i osób które mogły by pomóc. Nie mając bieżących funduszy odsyłają rodziny i samych zainteresowanych w kolejki, takie jak za komuny, w których czeka się na pomoc kilka miesięcy lub lat.

 

Większość chorych zamknięta jest w „czterech ścianach”. Pytam więc: GDZIE SĄ PRAWA CZŁOWIEKA I PRAWA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH. Czy chorzy są gorsi od skazanych i osadzonych z wyrokami. Nawet więźniowie mają prawo do korzystania ze „spacerniaków” i dostęp do innych przywilejów. Chorzy swoich praw są pozbawieni. Są ich pozbawienie nie z własnej woli czy winy. 

 

Osoby u których choroba postępuje muszą być izolowane wbrew własnej woli, bo wózek inwalidzki pozbawia je często możliwości opuszczania swych mieszkań . JA sam jestem właśnie w takiej sytuacji., Jeszcze niedawno byłem sprawny zawodowo, brałem czynny udział w akcjach krwiodawstwa a dziś wyglądam tylko przez okno. Pozdrawiam i życzę wszystkim,  by nigdy nie musieli korzystać z pomocy społecznej i być zdanym na łaskę urzędników