nie pamiętasz hasła?
temperatura 3 °C
wilgotność 60%
Dziś są imieniny: Marleny, Seweryna, Odylii
×

Uwaga! Nasze strony wykorzystują pliki cookies

Pliki cookies ułatwiają korzystanie z naszych serwisów. Używamy ich w celach reklamowych i statystycznych a także po to, by dostosować nasze witryny dla indywidualnych potrzeb naszych czytelników i użytkowników. Plików cookie mogą też używać nasi partnerzy, reklamodawcy, firmy badawcze oraz dostawcy multimediów. Może zmienić ustawiania dotyczące plików cookies na Twojej przeglądarce. Korzystanie z serwisów bez dokonania zmiany oznacza, że pliki COOKIES będą zapisywane w pamięci twojego komputera lub innego urządzenie, z którego korzystasz do przeglądania witryn internetowych. Więcej informacji na temat cookies znajdziesz w naszej polityce prywatności.

Spod Parchowca pod Berlin, czyli wojenna epopeja strzelca Mikołaja Kudryka

dodano: 2021-09-08 20:42:55

82. lata temu doszło do największego w regionie opoczyńskim starcia Wojska Polskiego z Niemcami podczas Kampanii Wrześniowej.
 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     


8 września 1939 r. w rejonie lasu Parchowiec pod Drzewicą przemieszane oddziały 29. Dywizji Piechoty Północnego Zgrupowania Armii „Prusy” podjęły walkę z przeważającymi siłami Wehrmachtu. Trzon polskich oddziałów w tej bitwie stanowili żołnierze 76. Pułku Piechoty wspomagani pozostałościami 41. Pułku Piechoty oraz 81. Pułku Strzelców Grodzieńskich. Obecne były także niektóre, zdziesiątkowane pododdziały 13. i 19. Dywizji Piechoty. Polacy przyjęli uderzenie oddziałów niemieckich w terenie leśnym przy drodze Drzewica – Odrzywół. Tego dnia w rejonie Drzewicy operowały oddziały 13. Dywizji Piechoty Zmotoryzowanej Wehrmachtu, która przemieszczała się spod Końskich w kierunku Wisły. W walce duże znaczenie odegrała polska artyleria oraz ciężkie karabiny maszynowe. Pomimo ograniczonych zapasów amunicji, szturm piechoty wsparty ogniem dział spowodował wycofanie się Niemców. Polakom udało się również zniszczyć kolumnę zaopatrzeniowa wroga złożoną z kilkudziesięciu samochodów. Straty poniesione przez obydwie strony są dziś trudne do ustalenia, należy jednak przyjąć, że zginęło około 100 Polaków oraz znacznie większa liczba żołnierzy Wehrmachtu. Zwycięska bitwa w Parchowcu podbudowała mocno nadwątlone w ciągu ostatnich dni, morale polskich żołnierzy.

Opisując starcie pod Parchowcem trzeba wspomnieć nieznaną dotychczas postać uczestnika tej bitwy, żołnierza 43. Pułku Strzelców Legionu Bajończyków, 13. Dywizji Piechoty, Północnego Zgrupowania Armii „Prusy” – strzelca Mikołaja Kudryka i jego wyjątkową wojenną epopeję.

Mikołaj Kudryk urodził się 5 stycznia 1912 r. w miejscowości Kornaczówka w ówczesnym powiecie krzemienieckim. Obecnie jest to teren Ukrainy. Ukończył 3 klasy szkoły powszechnej, później podobnie jak rodzice zajmował się pracą na roli. W 1935 r. został powołany do odbycia obowiązkowej służby wojskowej. 15 marca 1935 r. trafił do 43. Pułku Strzelców Legionu Bajończyków w Dubnie. Służbę kontynuował do 19 września 1936 r. po czym powrócił w rodzinne strony.

W sierpniu 1939 r., w przededniu wybuchu wojny, Mikołaj Kudryk został zmobilizowany do macierzystej jednostki, czyli do 43. Pułku Strzelców. Wraz z nim przeszedł cały szlak bojowy jednostki tocząc walki między innymi pod Tomaszowem Mazowieckim i na północ od Opoczna w składzie 13. Dywizji Piechoty. Warto zaznaczyć, że 7 września pułk na skutek ciężkich walk i ostrzału artyleryjskiego został zmuszony do ukrycia sztandaru pułkowego. Sztandar został rozczłonkowany i zdeponowany w młynie wodnym Mariana Lipińskiego we Fryszerce. Dzięki temu szczęśliwie przetrwał okupację.

Mikołaj Kudryk wziął także udział we wspomnianej bitwie w lesie Parchowiec pod Drzewicą. Pomimo znacznych strat jakie ponieśli tu Polacy, Kudrykowi szczęśliwie udało się przeżyć i kontynuować wraz z pułkiem dalszy marsz w stronę Wisły. Ostatnie wrześniowe walki 43. Pułku Strzelców Legionu Bajończyków okazały się dla naszego bohatera również szczęśliwe i pozwoliły mu wrócić w rodzinne strony. Kudryk wraz z żoną zamieszkał w Zbarażu, gdzie zajmował się pracą i wychowywaniem nowonarodzonej córki. Taka sytuacja trwała do 1944 r., kiedy na tych terenach ponownie znaleźli się Rosjanie a z nimi tworzące się przy Armii Czerwonej ludowe Wojsko Polskie.

W kwietniu 1944 r. Mikołaj Kudryk jako poborowy został przydzielony do 6. Pułku Piechoty (2. Dywizja Piechoty, 1. Armii Wojska Polskiego) i po raz drugi podczas tej wojny trafił na front. Wraz ze swoją nową jednostką i w nowych realiach polityczno-wojskowych w ciągu następnych kilkunastu miesięcy przebył długi i trudny szlak bojowy walcząc m. in. pod Puławami, na przyczółku warecko-magnuszewskim, podczas ofensywy styczniowej 1945 r., na Wale Pomorskim, podczas forsowania Odry czy nad Kanałem Ruppiner na terenie obecnych Niemiec. To właśnie tutaj, na przedpolach padającego już Berlina przyszło mu zginąć. Mikołaj Kudryk poległ w walce 29 kwietnia 1945 r. w stopniu kaprala. Do upragnionego zakończenia wojny zabrakło mu zaledwie kilka dni. W wyniku prowadzonych już po wojnie prac ekshumacyjnych został pochowany na cmentarzu wojennym 1. Armii Wojska Polskiego w Starych Łysogórkach, powiat gryfiński.

Wiktor Pietrzyk – Muzeum Regionalne w Opocznie

Fotografie:

  1. Obelisk upamiętniający bitwę w lesie Parchowiec znajdujący się przy drodze Drzewica-Odrzywół. Źródło: Wiktor Pietrzyk
  2. Wojenne zdjęcie mogiły żołnierzy Wehrmachtu poległych w bitwie pod Parchowcem. Źródło: https://onlinesammlungen.ghwk.de/seeliger/item/89
  3. Odznaka pułkowa 81. Pułku Strzelców Grodzieńskich. Źródło: Muzeum Regionalne w Opocznie
  4. Wspólna mogiła żołnierzy Wojska Polskiego na cmentarzu w Drzewicy. Źródło: Wiktor Pietrzyk.
  5. Karta rejestracyjna poborowego Mikołaja Kudryka. Źródło: Centralne Archiwum Wojskowe.
  6. Cmentarz wojenny 1. Armii Wojska Polskiego w Starych Łysogórkach, na którym pochowany jest kapral Mikołaj Kudryk. Źródło: http://encyklopedia.szczecin.pl/wiki/Plik:Cmentarz_%C5%BCo%C5%82nierzy_1_Armii_Wojska_Polskiego.JPG

 


 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

 · 

   NaszeOpoczno.pl wspiera opoczyńską kulturę     

Możliwość komentowania wygasła

dodaj artykuł dodaj fotoreportaż
szukaj w artykułach
zobacz również
^ do góry